ลูกยังเดินเซ เดินล้มเพราะอะไร?

เมื่อลูกน้อยของคุณพ่อคุณแม่เข้าสู่วัยเตาะแตะ ในช่วงแรกของการฝึกเดิน คุณพ่อคุณแม่อาจจะพบว่าลูกยังหาสมดุลไม่ได้และเดินเซ ซึ่งเมื่อเวลาผ่านไปลูกจะค่อยๆพัฒนาและสามารถเดินได้มากขึ้น ซึ่งสำหรับเด็กบางคนไม่เป็นเช่นนั้น แม้ว่าจะฝึกแล้วและอายุก็มากขึ้นแล้วก็ยังทรงตัวไม่ได้อยู่ ซึ่งเหล่านี้มีสาเหตุมาจากอะไรและเราจะสามารถแก้ไขได้อย่างไรเราไปดูกันเลยค่ะ พัฒนาการการเดินของเด็กปกติเด็ก👶ที่เริ่มฝึกเดินจะมีการเดินไม่ยังไม่มั่นคง แขนและมือจะกางออกเพื่อพยายามทรงตัว และจะมีลักษณะขาที่โค้ง นอกจากนั้นการก้าวแต่ละก้าวยังมีความเร็วที่ยังไม่สม่ำเสมอ จึงเป็นสาเหตุที่ทำให้ลูกเดินเซและหกล้มนั่นเองค่ะ เราไปดูพัฒนาการการเดินที่ปกติของเด็กกันค่ะ✨เมื่ออายุ 6-8 เดือน จะสามารถนั่งได้โดยไม่ต้องพยุง✨เมื่ออายุ 9-11 เดือน จะสามารถใช้มือและเข่าคลาน✨เมื่ออายุ 11-12 เดือน จะสามารถเริ่มตั้งไข่✨เมื่ออายุ 12-14 เดือน จะสามารถเดินได้อย่างอิสระ ✨เมื่ออายุ 15 เดือน จะสามารถใช้มือและเข่าขึ้นบันได ✨เมื่ออายุ 16 เดือน จะสามารถวิ่งเล่นได้แต่ยังควบคุมได้ไม่ดีนัก✨เมื่ออายุ 20-24 เดือน จะสามารถขั้นลงบันไดทีละขั้น ✨เมื่ออายุ 3 ขวบ จะสามารถขึ้นลงบันไดแบบสลับเท้า✨เมื่ออายุ 4 ขวบ จะสามารถกระโดด และ กระโดดขาเดียว✨เมื่ออายุ 5 ขวบ จะสามารถกระโดดข้ามสิ่งกีดขวาง✨เมื่ออายุ 6-7 ขวบ จะสามารถยืนกระต่ายขาเดียวได้สาเหตุที่ลูกทรงตัวไม่ได้ เดินเซเกิดจากอะไร?สาเหตุที่ทำให้ลูกเดินเซหนึ่งในสาเหตุที่ทำให้ลูกทรงตัวไม่อยู่และเดินเซ🚶คือผลจากที่ขาแข็งแรงลดลง หรือ เกิดจากความยาวของขาที่คลาดเคลื่อน หรือ เกิดจากระยะการเคลื่อนไหวที่มากขึ้นหรือลดลง หรือ เกิดจากการปัญหาการรับรู้ความสมดุล😐 ความเจ็บปวด หรือ การรู้สึก ซึ่งเหล่านี้สามารถปรับตัวและรักษาให้ได้ แต่จะต้องทำการวินิจจัยและทำการรักษาโดยแพทย์ สาเหตุอื่นๆ ที่ทำให้ลูกเดินเซอีกสาเหตุที่ทำให้ลูกเดินเซคือ ลูกมีปัญหาภายในร่างกาย เช่น ระบบการทำงานของสมอง🧠มีปัญหา หรืออาจมีปัจจัยจากเหตุการณ์หรือสิ่งรอบข้างที่ทำให้ลูกเดินผิดปกติอาการเมื่อลูกเดินเซ เดินสะดุดล้ม✨มีท่านั่งหรือท่าลุกที่ผิดท่า✨มีการบาดเจ็บจากการใช้งานมากเกินไป✨ภาวะกระดูกหักจากความเครียด (พบมากในเด็กที่มีพลังเหลือล้น)✨การบาดเจ็บที่ไม่คาดคิดจากอุบัติเหตุ✨โรคข้ออักเสบไม่ทราบสาเหตุในเด็ก✨การบิดเบี้ยวของเท้าจนเห็นได้ชัดเมื่อมีอาการเมื่อยล้า✨การเจ็บปวดแบบเรื้อรัง จะมีอาการจะเปลี่ยนแปลงไปในแต่ละวัน ✨ การเจ็บปวดแบบเรื้อรังจะแย่ลงในตอนเช้า

ทารกใส่หน้ากากอนามัยได้ไหมนะ?

แม้ว่าการระบาดของ COVID-19 จะดีขึ้นแล้ว แต่หลายๆคนก็ยังคงสวมหน้ากากอนามัยเวลาที่ต้องไปสถานที่ที่คนพลุกพล่าน รวมถึงหลายๆท่านก็ตัดสินใจที่จะให้เจ้าตัวน้อยใส่หน้ากากอนามัยเพื่อความปลอดภัยด้วย แต่คุณพ่อคุณแม่เคยสงสัยไหมคะว่าแล้วความจริงแล้วเด็กสามารถสวมหน้ากากได้หรือไม่? และใส่หน้ากากได้ตอนอายุเท่าไหร่? วันนี้เราได้เอาคำตอบมาฝากกันแล้วค่ะเด็กทารกใส่หน้ากากอนามัยได้หรือไม่?✨ทารกสามารถใส่หน้ากากได้หรือไม่?หลายๆคนอาจสงสัยว่าหากพาทารกน้อยออกจากบ้าน ต้องสวมหน้ากากป้องกันโควิดหรือไม่ ในความเป็นจริงผู้เชี่ยวชาญออกมากล่าวว่าเด็กอายุต่ำกว่า 2 ปีไม่ควรสวมหน้ากาก เนื่องจากระบบทางเดินหายใจของเด็กยังไม่แข็งแรงจึงอาจทำให้เด็กหายใจไม่ออกขณะสวมหน้ากาก😷นั่นเองค่ะ✨แล้วจะป้องกันโควิดได้อย่างไร?ทีนี้หากไม่สามหน้ากากป้องกันแล้วจะสามารถป้องกันลูกจากโควิด🦠ได้อย่างไรใช่ไหมคะ อันนี้แพทย์แนะนำว่าไม่ควรพาทารกออกไปข้างนอก เพื่อหลีกเลี่ยงการติดเชื้อโควิดค่ะหลีกเลี่ยงเชื้อโควิดอย่างไร?✨ผ้าคลุมรถเข็นหากให้ลูกน้อยอยู่บนรถเข็น ให้เลือกรถเข็นที่มีผ้าคลุมหรือพลาสติกป้องกันเชื้อที่อาจอยู่ในอากาศได้ และหากใช้เป้สะพายอุ้มลูก ให้หันหน้าลูก👶เข้าหาตัวเพื่อไม่ได้ลูกได้รับละอองการจามหรือไอโดยตรง✨หลีกเลี่ยงการสัมผัสกับผู้อื่นรวมถึงคอยดูว่าคนรอบตัวลูกสวมหน้ากาก😷อยู่หรือไม่ เพื่อลดการแพร่กระจายผ่านการจามหรือไอ หลีกเลี่ยงไม่ได้เข้าใจผู้ที่มีอาการ หรือเสี่ยงที่จะติดโควิด🦠 และหลีกเลี่ยงให้ผู้อื่นใกล้ชิดกับทารก เช่น การหอม การสัมผัสเพื่อหลีกเลี่ยงการติดเชื้อ✨หมั่นล้างมือลูกให้สะอาดหากเด็กโตพอแล้วคุณพ่อคุณแม่อาจอธิบายให้ลูกฟังว่าควรจะล้างมือบ่อยๆเพราะอะไร รวมถึงสอนวิธีการไอและจามให้ถูกต้องเพื่อที่จะไม่เป็นการแพร่กระจายเชื้อให้ผู้อื่น โดยจะต้องเอาต้นแขนด้านในยกขึ้นมาบังนั่นเองค่ะ หน้ากากแบบไหนดี?✨หน้ากากแบบที่ลูกชอบหากน้อง👶มีอายุมากกว่า 2 ปีจะสามารถสวมหน้ากากอนามัยได้ โดยควรให้น้องใส่หน้ากากทุกครั้งก่อนออกจากบ้าน แต่บางครั้งลูกก็อาจงอแงเพราะไม่อยากใส่หน้ากากก็อาจลองให้ลูกเลือกหน้ากากที่ตัวเองชอบเพื่อสร้างความอยากใส่มากขึ้น✨เลือกหน้ากากอย่างไรโดยควรเลือกหน้ากากอนามัย😷ที่เหมาะกับรูปหน้าของเด็ก มีสายคล้องหูแบบยืดหดได้ ไม่รัดแน่นจนเกินไป ผลิตจากผ้าที่ระบายอากาศได้หลายชั้น หรือหน้ากากแบบใช้ครั้งเดียวที่มีขนาดเหมาะกับใบหน้าของลูกน้อยค่ะประเภทของหน้ากากจากการระบาดของโควิด-19 ทำให้หน้ากากเป็นอีกหนึ่งสิ่งที่จำเป็นที่ต้องใช้เพื่อป้องกันโรค โดยจะมีหน้ากากอนามัยที่ฮิตใช้กันต่างๆ ดังนี้ค่ะ✨หน้ากากอนามัยทางการแพทย์ หน้ากาก😷 ชนิดนี้สามารถกรองฝุ่นและสามารถป้องกันละอองเล็กๆได้ถึง 60% (ข้อมูลจาก Aerosol Science and Technology) แต่เป็นหน้ากากชนิดที่ควรใช้แล้วทิ้งและไม่ควรใช้อันเดิมติดต่อกันหลายวันค่ะ ✨หน้ากากผ้าสำหรับบางคนที่ไม่อยากซื้อหน้ากากแบบใช้แล้วทิ้ง สามารถใช้แบบผ้าได้ นอกจากจะประหยัดค่าใช้จ่ายแล้วยังเป็นมิตรต่อโลกอีกด้วย โดยแพทย์👩‍⚕️แนะนำให้ใช้ผ้าฝ้ายสองถึงสามชั้นจะทำให้ป้องกันเชื้อโรค🦠ได้ดีค่ะ โดยหน้ากากผ้าบางชนิดจะสามารถใส่แผ่นรองด้านใดได้ ซึ่งจะช่วยกรองฝุ่นได้อีกชั้นหนึ่งค่ะ ✨หน้ากาก N95 หรือ KN95นอกจากโควิดแล้ว PM2.5 ก็เป็นอีกปัญหาหนึ่งที่เกิดขึ้น ซึ่งทำให้เราต้องหาหน้ากากอนามัยที่มีประสิทธิภาพในการกรองฝุ่นละอองที่มีอนุภาคเล็กมาก ซึ่งหน้ากากชนิดนี้จะมีราคาแพง💸กว่าหน้ากาก😷 ประเภทอื่นๆ โดย N95 และ KN95 นั้นจะสามารถป้องกันฝุ่นละอองได้ถึง 95%เลยทีเดียวค่ะ แต่มีข้อเสียก็คือจะหายใจได้ค่อนข้างยากกว่าหน้ากากอนามัยข้างต้นนั่นเองค่ะ

ให้ลูกนอนคนเดียว VS นอนกับพ่อแม่

     คุณแม่หลายๆท่านคงมีความสงสัยว่า ควรแยกห้องนอน🛌ให้เจ้าตัวน้อยนอนคนเดียว หรือควรให้เจ้าตัวน้อยนอนกับพ่อแม่เพื่อที่จะได้รู้สึกถึงความอบอุ่นดีกว่า แต่ละแบบมีข้อดีข้อเสียอย่างไรบ้าง เราไปหาคำตอบพร้อมๆกันเลยค่ะ💁‍♀️ควรให้ลูกนอนคนเดียวตั้งแต่เกิดเลยดีไหม?💫ขึ้นอยู่กับช่วงอายุของเด็กสำหรับเด็กแรกเกิดไปจนถึงอายุ 2-3 เดือน แพทย์👩‍⚕️แนะนำให้ลูกควรนอนกับพ่อแม่ เพราะในช่วงกลางคืนเด็กจะนอนหลับได้ และมีอาการตื่นขึ้นในระหว่างคืน รวมไปถึงอาจหิวนมแม่อยู่🤱บ่อยๆนั่นเองค่ะ หากเมื่อลูกโตขึ้นคุณแม่สามารถพูดคุยกับลูกเพื่อพิจารณาว่าอายุเท่าไหร่ที่ลูกจะสามารถนอนคนเดียวและแยกห้องนอนได้โดยไม่มีกฎเกณฑ์ตายตัวข้อดีของการนอนห้องเดียวกันกับลูก✨ลูกรู้สึกถึงความอบอุ่นและปลอดภัยเมื่อลูกน้อยได้นอนห้องเดียวกันกับคุณพ่อคุณแม่ ก็จะรู้สึกถึงความอบอุ่นและการได้รับความรักจากพ่อแม่อย่างใกล้ชิด นอกจากนี้ลูกจะสามารถนอนหลับได้ดี😴และไม่วิตกกังวลใดๆ เมื่อเทียบกับการที่ลูกต้องนอนบนเตียงตามลำพัง✨เป็นการสานสัมพันธ์ในครอบครัวการที่ลูกได้นอนรวมกับคุณพ่อคุณแม่และพี่น้อง ถือเป็นการสานสัมพันธ์ระหว่างครอบครัวในเชิงบวก ทำให้สุขภาพจิตของเด็กดีขึ้น🥰 และเด็กที่โตมาจะมีนิสัยรักครอบครัว และมีจิตใจโอบอ้อมอารี✨ลดความเสี่ยงของการเกิดอุบัติเหตุเมื่อลูกนอนรวมกับพ่อแม่ก็จะเป็นการช่วยลดการเกิดอันตรายต่างๆระหว่างกลางคืนได้🌃 เพราะคุณพ่อคุณแม่สามารถดูแลลูกน้อยได้อย่างใกล้ชิดนั่นเองค่ะข้อเสียของการนอนห้องเดียวกันกับลูก👉ลูกติดว่าต้องนอนกับพ่อแม่เท่านั้น หากมีเหตุฉุกเฉินที่ทำให้คุณพ่อคุณแม่ไม่สามารถนอนรวมกับลูก มีความจำเป็นต้องนำลูกไปฝากกับญาติหรือพี่เลี้ยง อาจจะทำให้ลูกรู้สึกว่าถูกทอดทิ้ง😢 น้อยใจคุณพ่อคุณแม่ และรู้สึกนอนไม่หลับเพราะคิดถึงพ่อแม่👉พ่อแม่อาจเผลอไปทับลูกหากว่าคุณพ่อคุณแม่นอนรวมเตียงเดียวกันกับลูกน้อย อาจมีเหตุที่ทำให้คุณพ่อคุณแม่นอนกลิ้งไปทับลูก จนทำให้ลูกขาดอากาศหายใจ🤢และอาจจะอันตรายถึงชีวิตได้👉ขึ้นอยู่กับความพร้อมของตัวเด็กหากลูกของคุณแม่มีความพร้อมที่จะแยกห้องนอนได้เร็ว ก็จะเป็นการที่คุณพ่อคุณแม่สามารถฝึกให้ลูกนอนคนเดียวได้ แต่ในกรณีของลูกที่ค่อนข้างงอแง😭และติดการอยู่กับพ่อแม่ เด็กจะมีความพร้อมช้าที่จะแยกห้องนอนและปฏิเสธการแยกห้องนอนอยู่เสมอ     สรุปก็คือ การที่ให้ลูกนอนคนเดียวและการที่ให้ลูกนอนกับพ่อแม่นั้นมีทั้งข้อดีและข้อเสียแตกต่างกันไป ล้วนขึ้นอยู่กับการพูดคุยระหว่างพ่อแม่ รวมไปถึงความพร้อมของเด็ก👶แต่ละคน ทั้งนี้คุณแม่ควรพิจารณาว่าถึงในช่วงวัยไหนที่ควรฝึกให้ลูกแยกห้องนอน🛌 เพราะจะเป็นผลดีต่อตัวลูกเองในอนาคตค่ะ

อายุเท่านี้ควรให้ทานไข่เท่าไหนดี?

คุณพ่อคุณแม่หลายๆท่านอาจสงสัยว่าจะสามารถให้ลูกทานไข่ได้ตั้งแต่กี่ขวบ และควรจะให้ทานปริมาณเท่าไหร่จึงจะเหมาะสม วันนี้เรานำคำตอบมาฝากกันแล้วค่ะ ไข่ไก่มีประโยชน์อะไรบ้างนะ?✨ประโยชน์ของไข่อย่างที่หลายๆ คนทราบว่าไข่🥚 เป็นแหล่งสารอาหารที่อุดมไปด้วยโปรตีน ธาตุเหล็ก วิตามินเอ วิตามินบี ฟอสฟอรัส และอื่นๆอีกมากมาย ไข่เป็นอาหารที่เหมาะกับทุกเพศทุกวัยและยังหาซื้อทานได้ง่ายอีกด้วย✨ช่วยเสริมสร้างไข่จะช่วยเสริมสร้างการทำงานของระบบประสาทและสมอง🧠ด้วยกรดอะมิโนที่จำเป็นต่อร่างกายที่อยู่ในไข่ โดยจะให้พลังงานประมาณ 80 กิโลแคลอรี ต่อไข่ 1 ฟองโดยเด็กในวัยเรียนสามารถทานไข่ได้ทุกวันโดยควรดื่มนมควบคู่กันไปด้วย รวมถึงหากออกกำลังกายอย่างเป็นประจำจะทำให้ลูกเติบโตอย่างแข็งแรงสมวัยค่ะอายุเท่าไหร่ ควรทานอย่างไร?✨การทานไข่ในแต่ละวัย(ข้อมูลจากแพทย์หญิงพรรณพิมล วิปุลากร อธิบดีกรมอนามัย) 🥚เด็กอายุ 6 เดือนขึ้นไป สามารถให้เริ่มทานไข่วันละ 1/2-1ฟอง โดยควรให้แต่ไข่แดง และควรต้มจนสุก 🥚เด็กอายุ 7-12 เดือน ให้ทานไข่ได้วันละ 1/2- 1ฟอง สามารถให้ทั้งไข่แดงและไข่ขาวได้ แต่ต้องต้มสุกเช่นกันค่ะ 🥚เด็กอายุ 1 ปีขึ้นไป และเด็กวัยเรียนสามารถให้ทานไข่วันละฟองได้✨รับประทานอาหารให้ครบ 5 หมู่แม้ว่าไข่จะอุดมไปด้วยสารอาหารมีประโยชน์หลายๆอย่าง แต่คุณพ่อคุณแม่ก็ควรให้ลูก👶ได้ทานอาหารที่หลากหลาย และให้อาหารที่ครบ 5 หมู่ อย่าลืมให้ลูกทานผักและผลไม้สดๆ โดยอาหารที่ให้ลูกทานไม่ควร เค็ม หวาน หรือมันจนเกินไปค่ะโดยหากเป็นไปได้ควรเสนอผักที่มีหลากหลายสีสันในมื้อข้าวทุกมื้อ รวมถึงผลไม้สดหลังมื้อข้าว โดยหากต้องการให้ลูกทานไข่พร้อมกับผัก ก็อาจสร้างสรรค์เมนูที่ดูน่ารับประทานเพื่อเป็นการเชิญชวนให้ลูกอยากกิน เช่น อาจจะสับผักอย่างละเอียดแล้วโรยในไข่เจียวเป็นต้น ซึ่งควรให้ลูกได้ทานไข่ควบคู่ไปกับอาหารที่หลากหลาย ในปริมาณที่เหมาะสมเพื่อที่ลูกจะได้รับสารอาหารและคุณค่าทางโภชนาการที่เหมาะสมกับวัยของเขาค่ะแบบนี้ควรเลี่ยง✨หลีกเลี่ยงไข่ดิบการให้ลูกน้อยทานไข่ดิบอาจเป็นอันตรายเพราะไข่อาจมีการปนเปื้อนของเชื้อจุลินทรีย์ และยังทำให้ร่างกายไม่สามารถดูดซึมไบโอติน (วิตามิน B ชนิดหนึ่ง) ไปใช้ประโยชน์ได้ ดังนั้นควรให้ลูกทานแบบสุก อาจนำไข่ไปต้ม นึ่ง ตุ๋นจะดีกว่า นำไปทอดนะคะ🍳 หรืออาจเสนอสลัดไข่ เพราะจะทำให้ลูกได้รับใยอาหาร และวิตามินต่างๆจากผักได้ด้วยค่ะ✨อาหารที่ควรเลี่ยงไม่ควรให้ลูกทานเมนูที่มีไขมันสูงเช่น ไข่ดาวเบคอน🥓ใส่ขนมปัง หรือ ขนมปังทาเนยใส่ไข่ดาวเมนูเหล่านี้มีไข่มันที่สูงและควรเลี่ยงไปก่อนนะคะ 

ห่วงลอยคอสำหรับเด็กปลอดภัยจริงหรือ?

     การว่ายน้ำ🏊‍♀️นั้นถือทักษะอย่างหนึ่งที่น่าสนใจสำหรับเด็กๆไม่น้อยเลยทีเดียว แน่นอนว่าสำหรับเจ้าตัวน้อยที่ยังมีอายุไม่มาก อาจยังเรียนว่ายน้ำไม่ได้ แต่การให้เด็กได้เล่นน้ำ💦หรือได้สัมผัสน้ำบ่อยๆก็จะทำให้เด็กคุ้นชิน เมื่อไปเรียนว่ายน้ำก็อาจทำให้ว่ายเป็นง่ายขึ้น อย่างไรก็ตาม อายุที่เหมาะสมในการเล่นน้ำขั้นต่ำควรอยู่ที่ 3 เดือนขึ้นไป หากเด็กมีอายุน้อยกว่านั้นจะมีอันตรายค่อนข้างสูง ซึ่งเครื่องมือหนึ่งที่ขาดไม่ได้ในแง่ของความปลอดภัยก็คือห่วงยาง บทความของเราจึงพามาดูห่วงยางรูปแบบต่างๆที่เหมาะกับเด็กในการเล่นน้ำกันค่ะ💁‍♀️รูปแบบของห่วงยางเด็ก🛟ห่วงสวมคอ หากดูตามชื่อคุณผู้อ่านก็น่าจะจินตนาการออกใช่ไหมคะ ว่าเป็นห่วงยางพลาสติกตามที่เราเห็นทั่วไป เพียงแค่รูตรงกลางมีขนาดเล็กพอที่จะเกาะบริเวณลำคอของเด็กได้ ห่วงยางรูปแบบนี้จะเหมาะกับเด็กเล็ก👶อายุประมาณ 3 เดือนขึ้นไปแต่ไม่เกิน 4 ปี ซึ่งเป็นเด็กที่มีขนาดร่างกายยังไม่โตมากค่ะ🛟ห่วงยางเด็กแบบที่นั่ง ต่างจากแบบแรกตรงที่ห่วงยางจะไม่มีรูไว้เกาะส่วนใดส่วนหนึ่งของร่างกายเด็ก แต่มีลักษณะคล้ายกะละมังที่ให้เด็กลงไปนั่งได้แทน แต่บางอันก็จะมีรูให้เด็กสามารถสอดขาเข้าไปนั่งไปได้ ไม่ใช่นั่งในท่าขัดสมาธิ ซึ่งสองแบบนี้ล้วนเหมาะกับเด็กที่มีขนาดตัวโต👦ขึ้นมาหน่อยและช่วยเหลือตนเองได้ในระดับหนึ่งค่ะ🛟ห่วงยางเด็กแบบสวม ลักษณะจะเหมือนการสวมเสื้อชูชีพ🦺ค่ะ ห่วงยางประเภทนี้มักจะมีเข็มขัดล็อคตัวห่วงยาง หรือมีเข็มขัดล็อคทุ่นห่วงยางไว้กับร่างกายของเด็กโดยตรง เหมาะกับเด็กที่มีขนาดตัวโตเช่นเดียวกันค่ะเกณฑ์ในการเลือกห่วงยางเด็ก✨เลือกห่วงยางที่มีขนาดพอดีกับตัว มีความกระชับ ห้ามหลวมจนเกินไป✨ในขณะเดียวกันต้องไม่เลือกห่วงยางที่มีขนาดเล็กหรือแน่นกับตัวเด็กมากเกินไปเพราะอาจทำให้ห่วงยางพลิกคว่ำในน้ำ เด็กมีโอกาสจมน้ำ💧ลงไปตามค่ะ✨สามารถใช้แผ่นโฟมช่วยลอยตัวเพิ่มเติมได้ในเด็กโต👦ที่สามารถช่วยเหลือตนเองได้แล้ว ระยะเวลาที่เหมาะสมในการให้ลูกว่ายน้ำ⏱️เด็กที่มีอายุในช่วง 3-6 เดือนควรใช้เวลาในน้ำค่อนข้างน้อย เวลาที่เหมาะสมคือประมาณ 15 นาทีเท่านั้นค่ะ⏱️เด็กที่มีอายุมากขึ้น อยู่ในช่วง 6 เดือนถึง 1 ปี สามารถมีระยะเวลาในการว่ายน้ำหรือเล่นน้ำที่ยาวนานขึ้นได้ถึง 30 นาทีค่ะ⏱️ในกรณีที่เด็กมีอายุมากกว่าที่เรากล่าวมาทั้งหมด สามารถอยู่ได้ตามดุลยพินิจของคุณพ่อคุณแม่👫เลยค่ะ แต่สิ่งสำคัญคือผู้ปกครองต้องคอยดูแลอย่างใกล้ชิดตลอด ห้ามปล่อยให้เจ้าตัวน้อยเล่นน้ำคนเดียวเด็ดขาดค่ะ🙅‍♀️อันตรายจากห่วงยางเด็ก👉ห่วงยางที่รัดแน่นเกินไป รวมไปถึงห่วงยางที่พอดีกับร่างกายเด็กแต่ใช้เวลาว่ายน้ำที่นานเกินไป อาจส่งผลให้เด็กขาดอากาศหายใจจนถึงแก่ชีวิต💀ได้👉การสวมห่วงยางให้เด็กนานๆอาจทำให้เด็กเกิดความอึดอัดและความเครียด🤯👉ขอบของห่วงยางอาจบาดร่างกาย😭ของเด็กได้ ยกตัวอย่างเช่น หากเป็นห่วงยางแบบสวมคอก็อาจบาดผิวบริเวณคอ👉ในเด็กที่มีภาวะแทรกซ้อน ยกตัวอย่างเช่น ทารกที่มีภาวะกระดูกสันหลังบกพร่อง หรือภาวะกล้ามเนื้ออ่อนแรง ห่วงยางอาจทำให้เกิดอาการบาดเจ็บสาหัสขึ้นได้😿      จะเห็นแล้วนะคะว่า ถึงแม้คุณพ่อคุณแม่จะใช้ห่วงยางในการช่วยพยุงตัวให้เด็กว่ายน้ำ🏊‍♀️แล้วก็ตาม แต่หากเลือกรูปแบบของห่วงยางไม่เหมาะสมกับเจ้าตัวน้อย จนไปถึงกำหนดระยะเวลาในการว่ายน้ำหรือเล่นน้ำนานเกินไป ก็จะส่งผลเสียต่อเจ้าตัวน้อยได้ นอกจากการเลือกห่วงยาง🛟อย่างเหมาะสมแล้ว สิ่งที่สำคัญที่สุดคือผู้ปกครองต้องคอยดูแลอย่างใกล้ชิดทุกครั้ง ต้องคอยอุ้มและคอยพยุงตัวในน้ำ หากสังเกตเห็นถึงอาการหรือพฤติกรรมที่แปลกไปควรพาเจ้าตัวน้อยขึ้นมาจากน้ำโดยทันทีค่ะ

วิธีฝึกให้ลูกขับถ่าย (1-2ขวบ)

ทารกนั้นจะยังมีระบบประสาทที่ยังไม่สมบูรณ์ดังนั้นลูกจึงยังควบคุมการขับถ่ายไม่ได้ แต่อาจจะมีการแสดงท่าทางและสีหน้าเช่น การทำเสียง เกร็งตัว หน้าแดงแต่จริงๆแล้วจะยังไม่สามารถควบคุมได้ค่ะฝึกให้ขับถ่ายอย่างไร?✨ควรฝึกให้ลูกขับถ่ายตอนไหน?เมื่อลูกอายุ 1-2 ปี ควรเริ่มฝึกให้ลูกขับถ่ายเอง โดยหากฝึกให้รู้จักรักษาความสะอาดได้🧻 ลูกก็จะเป็นคนรักความสะอาดเมื่อโตไปค่ะ โดยอาจลองชวนให้มาลองนั่งถ่าย ให้เหมือนการเข้าร่วมทำกิจกรรม โดยไม่ต้องเร่งเขามากไปค่ะ✨ช่วงไหนดีที่สุด?อายุที่เหมาะสมในการฝึกลูกในการขับถ่าย💩คือ 18-24 เดือนขึ้นไปค่ะ เพราะลูกจะเริ่มรับรู้แล้วว่ามีอะไรติดตามก้น และจะอยากกำจัดมันออกไป✨1 ขวบฝึกอย่างไร?แม้ว่าลูกจะยังควบคุมการขับถ่ายไม่ได้ แต่ก็สามารถนั่งขับถ่ายได้ ดังนั้น ลองฝึกให้ทุกครั้งที่ทานนมเสร็จ ก็ให้ลูกนั่งที่กระโถน🚽 เพื่อให้ลูกถ่ายเป็นเวลา แต่หากลูกต่อต้านก็ยังไม่ต้องไปฝืนนะคะ เพราะจะทำให้ลูกอั้นอึหนักเข้าไปใหญ่ค่ะอายุ 2 ขวบ✨ควรฝึกอย่างไร?เมื่อลูกอายุ 2 ขวบ ลูกจะเริ่มเข้าใจความหมายได้ดีมากขึ้น ดังนั้น ให้ถามลูกได้ว่า ปวดอึ💩หรือเปล่า อึออกมาหรือยัง โดยถามในช่วงเวลาที่ลูกอึเป็นประจำนะคะ  ✨เมื่อลูกนั่งกระโถนหากลูกนั่งกระโถน🚽และมีสีหน้าท่าทางที่แสดงว่ากำลังจะอึ คุณแม่สามารถช่วยทำเสียงไปพร้อมๆกันลูกได้ เพื่อเป็นการช่วยลูกให้อึได้ง่ายขึ้นค่ะเทคนิคช่วยการฝึกขับถ่ายของลูก✨ลองทำเทคนิคเหล่านี้เมื่อลูกน้อยเปลี่ยนจากการขับถ่ายที่กระโถนมาใช้โถส้วมให้ใช้ฝารองนั่งสำหรับเด็กมารองให้ และหาที่รองเท้า👣เพื่อไม่ให้เท้าของลูกลอยจากพื้นเวลานั่งทำธุระ และเป็นการป้องกันไม่ให้ลูกล้มโดยระหว่างการฝึกขับถ่ายลูกอาจถ่ายรดกางเกง🩳ได้ แต่ก็ไม่ควรไปหงุดหงิดหรือตำหนิลูก ในทางตรงกันข้ามหากลูกขับถ่ายถูกที่ให้ชมลูกที่ทำได้ ในการฝึกขับถ่ายควรฝึกอย่างสม่ำเสมอ✨พยายามให้ลูกทานอาหารเหล่านี้พยายามให้ลูกทานอาหารที่มีกากใย🥬และน้ำเปล่ามากๆ เพื่อให้อุจจาระมีความนุ่มและกระตุ้นให้ปวดอุจจาระ โดยไม่ควรให้ลูกดื่มนมมากเกินไป เนื่องจากจะทำให้การเคลื่อนตัวของลำไส้ช้าลงจากปริมาณไขมันจากนมค่ะ

การพัฒนาสมองของลูกตั้งแต่อยู่ในครรภ์เป็นยังไงนะ?

     ทารกในครรภ์มีการก่อตัวของของระบบประสาทและสมอง🧠ตั้งแต่ 2 สัปดาห์ในครรภ์ และเริ่มมีการพัฒนาอย่างต่อเนื่องตามช่วงอายุครรภ์ โดยคุณพ่อคุณแม่👫สามารถช่วยกระตุ้นการพัฒนาของลูกตั้งแต่อยู่ในครรภ์ไปจนถึงหลังการคลอดของลูกได้เลยค่ะ นับตั้งแต่เริ่มตั้งครรภ์คุณพ่อคุณแม่อาจจะตื่นเต้นและรอวันที่ได้เจอหน้าลูกน้อย ดังนั้นทางเราจึงได้รวบรวมเกร็ดความรู้เกี่ยวกับการกระตุ้นการพัฒนาสมองของทารกเพื่อให้ทารกมีพัฒนาการที่ดีสมวัยมาให้ทั้งคุณพ่อและคุณแม่ทราบค่ะการกระตุ้นพัฒนาการทารกในครรภ์ควรเริ่มเมื่อไหร่ดี?นับตั้งแต่กระบวนการปฏิสนธิสมบูรณ์ ไข่กับสเปิร์มจะสร้างเป็นตัวอ่อน ซึ่งตัวอ่อนในท้องของคุณแม่🤰ก็จะเริ่มพัฒนาไปเรื่อยๆ พร้อมกับสร้างอวัยวะรวมทั้งเซลล์สมองที่มีการเพิ่มจำนวนและขนาดอย่างต่อเนื่องจนเกิดเป็นเนื้อสมองและเส้นใยประสาทที่เชื่อมโยงกันเป็นเครือข่ายเส้นใยประสาทเพื่อทำหน้าที่ต่างๆ ดังนั้นคุณพ่อคุณแม่👫ควรเริ่มกระตุ้นการพัฒนาการสมองของลูกน้อยตั้งแต่อายุครรภ์ 8 สัปดาห์ ไปจนถึงอายุ 2 ขวบ ซึ่งถือว่าเป็นช่วงเวลาที่ดีที่คุณพ่อคุณแม่จะใส่ใจเรื่องการส่งเสริมการพัฒนาของลูกปัจจัยที่ช่วยกระตุ้นให้ลูกมีพัฒนาการสมองที่ดีการที่ลูกจะมีพัฒนาการที่ดีนั้นมักเกี่ยวข้องกับหลายๆ ปัจจัย โดยปัจจัยต่างๆ ที่ส่งผลต่อการพัฒนาของลูกน้อยในครรภ์ การพัฒนาการของวัยทารก รวมไปถึงการพัฒนาของระดับสติปัญญา🧠✨และการเรียนรู้ตั้งแต่ในครรภ์ไปจนถึงหลังคลอดมีดังนี้พันธุกรรมที่ถ่ายทอดมาจากคุณพ่อคุณแม่พันธุกรรมของลูกน้อยนอกจากหน้าตา👶 สีผิว และสีผมที่ได้รับการถ่ายทอดมาแล้ว ยีน🧬ทั้งหมดในร่างกายยังมีความเกี่ยวข้องกับการทำงานของสมองและระบบประสาทด้วยการรับประทานอาหารและสารอาหารที่คุณแม่ได้รับในขณะตั้งครรภ์ช่วงตั้งครรภ์คุณแม่ต้องใส่ใจกับสุขภาพมากที่สุด ดังนั้นการใส่ใจเรื่องการรับประทานอาหารในช่วงนี้เป็นสิ่งสำคัญ เพราะสารอาหารต่างๆ🥗 ที่คุณแม่รับประทานเข้าไปจะส่งผลกับทารกในครรภ์ ระบบการทำงานของร่างกายคุณแม่เสียงการทำงานของหัวใจ🫀 เสียงการบีบตัวของลำไส้ หรือเสียงการเคลื่อนไหวของกระแสโลหิตล้วนมีความสำคัญ เพราะลูกน้อยในท้องของคุณแม่สามารถได้ยิน👂เสียงพวกนี้ ซึ่งจะกระตุ้นเรื่องการพัฒนาการได้ยินของลูกน้อยอารมณ์ของคุณแม่ช่วงตั้งครรภ์หากคุณแม่มีความเครียดมาก😡ในระหว่างตั้งครรภ์จะส่งผลกระทบกับการพัฒนาสมองของลูกน้อยในครรภ์ด้วยวิธีการช่วยกระตุ้นให้ลูกฉลาดตั้งแต่อยู่ในครรภ์ลูบหน้าท้องกระตุ้นความรู้สึกการที่คุณแม่ลูบหน้าท้องเบาๆ🤰จะทำให้ลูกน้อยรู้สึกถึงแรงสั่นสะเทือน ซึ่งสามารถช่วยกระตุ้นระบบประสาทและสมองส่วนความรู้สึกได้ชวนลูกคุยบ่อยๆ หรือเปิดเสียงดนตรีให้ลูกฟังลูกน้อยในครรภ์ของคุณแม่สามารถได้ยินเสียงผ่านผนังหน้าท้อง🎧🤰 ซึ่งทารกในครรภ์จะได้ยินเสียงได้ดีตั้งแต่อายุครรภ์ 5 เดือนขึ้นไป การที่คุณพ่อคุณแม่มีการพูดคุยกับลูกส่งผลให้ทารกมีความคุ้นเคยจากเสียง และคุณแม่สามารถหยิบหนังสือ📖🗣️มาอ่านออกเสียงให้ลูกน้อยฟัง โดยเสียงจากคุณแม่จะกระตุ้นการสร้างเนื้อเยื่อสมองที่มีความซับซ้อนของการได้ยิน ตีความเสียง และส่วนความทรงจำ นอกจากนี้การเปิดเพลง🎶ให้ลูกฟังทำให้ทารกในครรภ์มีพัฒนาการที่ดีทางร่างกาย จิตใจ และอารมณ์ดีด้วย😄ส่องไฟฉายบริเวณผิวท้องของคุณแม่เพื่อกระตุ้นการมองเห็นคุณพ่อคุณแม่สามารถช่วยกระตุ้นพัฒนาการส่วนการมองเห็น👁️ ด้วยการดึงดูดความสนใจของทารกในครรภ์ โดยการส่องไฟฉาย🔦 เลื่อนไป-มา หรือ เปิด-ปิดไฟฉาย พร้อมกับพูดคุยและเล่นกับลูกน้อยไปด้วย แนะนำให้คุณพ่อคุณแม่ทำในที่มืด🌌จะช่วยเรื่องการมองเห็นได้ดีกว่าที่สว่าง และควรเริ่มทำตั้งแต่ทารกเริ่มดิ้นไปจนถึงวันที่คลอด การนั่งโยกเก้าอี้ หรือการออกกำลังกายจะช่วยพัฒนาการเคลื่อนไหวของลูกคุณแม่สามารถนั่งโยกเก้าอี้🪑หน้า-หลัง พร้อมเอามือลูบหน้าท้องไปพรางๆ และเปิดเพลงฟัง🎵 หรือออกกำลังกายเบาๆ จะช่วยกระตุ้นเรื่องการพัฒนาด้านเซลล์ประสาทการทรงตัวและพัฒนาเรื่องระบบประสาทการสัมผัสของทารก     คุณแม่ควรใส่ใจเรื่องการรับประทานอาหารที่มีประโยชน์🍲 หมั่นดูแลร่างกายให้พร้อมจนถึงวันคลอด และนอกจากการบำรุงร่างกายที่ดีแล้ว คุณแม่ควรออกกำลังกาย🚶‍♀️แต่พอเหมาะ ไม่ควรหักโหมจนเกินไป เพราะอาจจะเกิดอันตรายต่อตัวคุณแม่และทารกในครรภ์ได้ รวมไปถึงการให้ความสำคัญต่อการเสริมพัฒนาการของทารกในครรภ์ เพื่อเป็นการช่วยให้ลูกมีพัฒนาการการเรียนรู้ที่ดี โดยเน้นให้ความสำคัญเกี่ยวกับการกระตุ้นสมอง🧠และระบบประสาทตั้งแต่ลูกน้อยอยู่ในครรภ์ไปจนถึงหลังการคลอด🤱

การกินและการนอนของลูกวัย 13-18 เดือน

เมื่อลูกน้อยเข้าสู่อายุ 13-18 เดือนลูกจะเริ่มมีการนอนหลับที่เหมือนผู้ใหญ่มากขึ้น และมีสามารถทานอาหารได้หลากหลายมากขึ้น โดยลูกจะมีพัฒนาการอื่นๆอะไรอีกบ้างเราไปดูกันเลยค่ะ!การกินและการนอนของลูกวัย 13-18 เดือน  ✨ทานอาหารได้บางประเภทเมื่อเข้าสู่ช่วงอายุ 13-18 ขวบ คุณพ่อคุณแม่แบ่งอาหารหนูกินได้นะ!🥣 เพราะหนูเริ่มเหมือนผู้ใหญ่มากขึ้นหนูเริ่มกินอาหารได้บางประเภท ระบบย่อยอาหารและการเคี้ยวของหนูเตรียมความพร้อมรับสิ่งใหม่ๆ✨ชอบทานของว่าง...ช่วงนี้หนูว่าของว่าง🍌มันอร่อยกว่าอาหารหลักนะ... คุณแม่อาจพบว่าลูกน้อยชอบกินของว่างมากกว่า ซึ่งเป็นเรื่องปกติ ให้ลูกน้องทานของว่างที่มีประโยชน์โดยอาจให้คั้นระหว่างมื้อหลัก 2 มื้อ และ ทานมื้อหลัก เช้า กลางวัน เย็นค่ะ✨ การนอนหลับของลูกในช่วงนี้หนูจะนอนหลับ💤เหมือนผู้ใหญ่มากขึ้น แต่หากเผลอนอนกลางวันมากไปตอนกลางคืนหนูอาจนอนไม่หลับได้... ช่วงนี้จะสังเกตได้ว่าลูกจะตื่นนอนประมาณ 6-7 โมงเช้า โดยหลักทานอาหารกลางวัน🍲จะเริ่มง่วงอีกครั้งค่ะลองทำสิ่งเหล่านี้ดูนะคะ ✨ให้ลูกร่วมโต๊ะทานข้าวเมื่อลูกอายุครบ 16 เดือน คุณแม่อาจลองให้ลูกทานข้าว🍲พร้อมๆกับคนในครอบครัวบ่อยขึ้น โดยเด็กวัยนี้ต้องการพลังงานเพื่อการเจริญเติบโต ดังนั้นคุณแม่อาจเน้นให้อาหารที่มีแคลเซียมและธาตุเหล็กเยอะหน่อย✨เปลี่ยนให้ลูกดื่มนมจากแก้วเมื่อเข้าเดือนที่ 17 ลูกจะต้องดื่มนมจากแก้ว🥛ให้เป็นแล้ว อาจลองทำการดื่มจากแก้วให้ลูกดูแล้วท้าให้ลูกดื่มตาม หรืออาจนำขวดนมเก็บออกให้หมดเพื่อให้ลูกดื่มจากแก้ว แรกๆ อาจจะเลอะเทอะบ้าง แต่ก็จะดีขึ้นในไม่ช้าค่ะ✨ ลองให้ลูกนอนแยกเตียงหรือแยกห้องหากคุณพ่อคุณแม่มีความพร้อมอาจให้ลูกเริ่มนอนเตียง🛏️แยกออกไป เพื่อเป็นการไม่รบกวนกันและกันเวลานอน หรืออาจให้ลูกแยกห้องออกไปเลยก็ได้ แต่ให้ทำใจว่าแรกๆ ลูกอาจจะงอแงเพราะไม่คุ้นชิน คุณพ่อคุณแม่ก็อาจจะต้องนอนเป็นเพื่อนไปก่อนจนกว่าเขาจะหลับ หรืออาจหาตุ๊กตาหรือของเล่นที่เขาชอบที่มีลักษณะนิ่มมานอนข้างๆด้วยเพิ่มความอุ่นใจค่ะเป็นยังไงบ้างค่ะ กับพัฒนาการการกินและการนอน💤 ของลูก เผลอแปปเดียวก็โตขึ้นขนาดนี้แล้ว เวลาผ่านไปไวมากๆเลยใช่ไหมคะ การพัฒนาของลูกจะเป็นอย่างไรอีกนั้น สามารถพบกันอีกได้ในบทความต่อไปเลยคะ~

ปอดอักเสบในเด็ก

  โรคปอดอักเสบ🫁หรือปอดบวมในเด็กเป็นโรคติดเชื้อที่ร้ายแรงและอาจถึงแก่ชีวิตได้ซึ่งส่งผลต่อปอดโดยตรงเลยค่ะ สิ่งสำคัญคือคุณพ่อคุณแม่ต้องเข้าใจความเสี่ยงที่เกี่ยวข้องกับโรคปอดบวมนะคะ เนื่องจากการแทรกแซงและการป้องกันแต่เนิ่นๆ เป็นกุญแจสำคัญในการดูแลลูก👶ของเราให้มีสุขภาพที่สมบูรณ์แข็งแรงค่ะ โรคปอดอักเสบเกิดจากอะไรโรคปอดบวม🫁ในเด็กเกิดขึ้นเมื่อถุงลมในปอดเกิดการอักเสบและเต็มไปด้วยของเหลวหรือหนอง ทำให้หายใจลำบาก การติดเชื้อนี้อาจเกิดจากหลายปัจจัย ได้แก่ แบคทีเรีย ไวรัส หรือเชื้อรา สาเหตุที่พบบ่อย ได้แก่ แบคทีเรีย🦠 Streptococcus pneumoniae ไวรัสทางเดินหายใจ (RSV) และไวรัสไข้หวัดใหญ่ เด็กบางกลุ่มมีความเสี่ยงสูงที่จะเป็นโรคปอดบวม ซึ่งรวมถึงทารกและเด็กเล็กที่มีอายุต่ำกว่า 2 ปี หรือเด็กที่มีระบบภูมิคุ้มกันอ่อนแอ รวมถึงผู้ที่มีภาวะสุขภาพเรื้อรังด้วยนะคะ เช่น โรคหอบหืดหรือโรคหัวใจ🫀และเด็กที่อาศัยอยู่ในสภาพแวดล้อมที่แออัดหรือเต็มไปด้วยควัน✨อาการของโรคปอดบวม อาการก็อาจแตกต่างกันไปค่ะ แต่สัญญาณทั่วไปที่ต้องระวัง ได้แก่ อาการไอ ซึ่งอาจสร้างเสมหะได้ค่ะ อาการหายใจเร็ว😮‍💨หรือลำบากเกินไป อาการเจ็บหน้าอกหรือไม่สบายบ่อยๆ อาการมีไข้ มักมีอาการหนาวสั่นร่วมด้ว อาการความเมื่อยล้าหรืออ่อนแรง😰 อาการเบื่ออาหาร รวมถึงการกินอะไรไม่ค่อยได้ด้วยค่ะ และอาการริมฝีปากหรือเล็บมีสีฟ้า อันนี้จัดอยู่ในกรณีที่รุนแรงมากค่ะวิธีรักษาปอดอักเสบการรักษาทั่วไป คือการใช้ยาปฏิชีวนะ💊 หากปอดบวมเกิดจากเชื้อแบคทีเรีย แพทย์จะสั่งยาปฏิชีวนะที่เหมาะสมเพื่อต่อสู้กับการติดเชื้อ บ้างก็ใช้ยาต้านไวรัส หากปอดบวมเกิดจากไวรัส อาจสั่งยาต้านไวรัสให้ผู้ป่วยได้ค่ะ สิ่งสำคัญคือการพักผ่อน😴 และดื่มน้ำให้เพียงพอค่ะจะสนับสนุนกระบวนการบำบัดของร่างกายได้ดีนะคะ อีกวิธีคือการใช้ยาบรรเทาปวดที่จำหน่ายหน้าเคาน์เตอร์ ยาต้านการอักเสบที่ไม่ใช่สเตียรอยด์ เช่น ไอบูโพรเฟน สามารถช่วยบรรเทาอาการไข้🤒 ความเจ็บปวด และการอักเสบได้ บ้างก็ใช้ยาระงับอาการไอ หากอาการไอของคุณรุนแรงหรือต่อเนื่อง แพทย์อาจแนะนำให้ใช้ยาระงับอาการไอเพื่อบรรเทาอาการค่ะ และสุดท้ายคือการการบำบัดด้วยออกซิเจน ในกรณีที่รุนแรง อาจให้ออกซิเจนเสริมเพื่อให้แน่ใจว่าระดับออกซิเจนในเลือดเพียงพอค่ะ💊ใช้ยาต้านเชื้อราและอีกหนึ่งวิธีคือการรักษาจำเพาะ ซึ่งในบางกรณีผู้ป่วยมีอาการปอดบวมจากแบคทีเรีย🦠 มักใช้ในการรักษาโรคปอดอักเสบจากเชื้อแบคทีเรีย บางกรณีปอดอักเสบจากไวรัส อาจมีการกำหนดยาต้านไวรัสเพื่อรักษาโรคปอดอักเสบจากไวรัสที่เกิดจากไวรัสบางชนิด หรือบางกรณีเป็นโรคปอดอักเสบจากเชื้อรา อาจมีการสั่งยาต้านเชื้อรา เช่น fluconazole หรือ amphotericin B เพื่อรักษาโรคปอดอักเสบจากเชื้อรา และบางกรณีเป็นโรคปอดอักเสบจากการสำลัก การรักษาอาจรวมถึงยาปฏิชีวนะ💊 กายภาพบำบัดทรวงอก และการรักษา วิธีป้องกันโรคปอดอักเสบ👉1. รับวัคซีน ตรวจดูให้แน่ใจว่าคุณได้รับวัคซีน💉ป้องกันโรคปอดบวมที่แนะนำ เช่น วัคซีนนิวโมคอคคัสคอนจูเกต (PCV13) และวัคซีนนิวโมคอคคัสโพลีแซคคาไรด์ (PPSV23) วัคซีนเหล่านี้สามารถป้องกันสาเหตุที่พบบ่อยที่สุดของโรคปอดบวมจากแบคทีเรีย👉2. รักษาสุขอนามัยที่ดี ล้างมือบ่อยๆ ด้วยสบู่🧼และน้ำอย่างน้อย 20 วินาที โดยเฉพาะก่อนรับประทานอาหารและหลังใช้ห้องน้ำ หากไม่มีสบู่และน้ำ ให้ใช้เจลทำความสะอาดมือที่มีส่วนผสมของแอลกอฮอล์👉3. หลีกเลี่ยงการสัมผัสใกล้ชิดกับผู้ป่วย โรคปอดบวมอาจเกิดจากไวรัสและแบคทีเรียหลายชนิดที่สามารถแพร่กระจายผ่านทางละอองในทางเดินหายใจ พยายามหลีกเลี่ยง🙅‍♀️การสัมผัสใกล้ชิดกับผู้ที่ติดเชื้อทางเดินหายใจ 👉4. ปิดปากและจมูก เมื่อไอหรือจาม ให้ใช้ทิชชู่🧻หรือข้อศอกปิดปากและจมูก แทนที่จะใช้มือ ซึ่งจะช่วยป้องกันการแพร่กระจายของเชื้อโรค👉5. รักษาวิถีชีวิตที่มีสุขภาพดี ระบบภูมิคุ้มกันที่แข็งแรงสามารถช่วยป้องกันโรคปอดบวมได้ รับประทานอาหารที่สมดุล🍲 ออกกำลังกายอย่างสม่ำเสมอ นอนหลับพักผ่อนให้เพียงพอ😴 และจัดการกับระดับความเครียด👉6 หลีกเลี่ยงการสูบบุหรี่และควันบุหรี่มือสอง การสูบบุหรี่🚬ทำลายปอดและทำให้ระบบภูมิคุ้มกันอ่อนแอลง ทำให้คุณติดเชื้อทางเดินหายใจได้ง่ายขึ้น👉7. ติดตามข่าวสารล่าสุดเกี่ยวกับการตรวจสุขภาพทั่วไป ไปพบผู้ให้บริการด้านการดูแลสุขภาพเป็นประจำเพื่อตรวจสุขภาพ และปฏิบัติตามการตรวจคัดกรองหรือการรักษาที่แนะนำเพื่อรักษาสุขภาพโดยรวม  เพื่อป้องกันโรคปอดบวมในเด็ก👶 สิ่งสำคัญคือต้องใช้มาตรการป้องกันบางอย่าง ไม่ว่าจะเป็นการหลีกเลี่ยงการพาเด็กไปในสถานที่ที่มีผู้คนแออัดหรือใกล้ชิดกับผู้ป่วย เพราะจะเพิ่มความเสี่ยงต่อการสัมผัสเชื้อโรคที่ติดเชื้อได้และให้รักษาสภาพแวดล้อมในบ้านให้สะอาดอยู่เสมอโดยการทำความสะอาดและฆ่าเชื้อพื้นผิวอย่างสม่ำเสมอ นอกจากนี้ สิ่งสำคัญคือต้องหลีกเลี่ยงควันบุหรี่🚬 ควันไฟ🔥 ควันจากท่อไอเสียรถยนต์ และสภาพอากาศที่หนาวจัด❄️ เพราะสิ่งเหล่านี้อาจทำให้ระบบทางเดินหายใจอ่อนแอลง และทำให้เด็กๆ ติดเชื้อได้ง่ายขึ้นค่ะ รวมถึงการฝึกนิสัยด้านสุขอนามัยที่ดีให้กับเด็กก็เป็นสิ่งสำคัญในการป้องกันโรคปอดบวม  สนับสนุนให้เด็กๆ ล้างมือ🤲ให้สะอาดและบ่อยๆ โดยเฉพาะก่อนรับประทานอาหารหรือสัมผัสใบหน้า ช่วยกำจัดเชื้อโรคที่อาจติดมากับมือ ได้ค่ะ

บ้านสะอาดลดความเสี่ยงโรคภูมิแพ้ในเด็ก

     คุณแม่หลายๆ ท่านอาจมองข้ามสาเหตุหลักของโรคภูมิแพ้ ซึ่งมาจากการที่บ้านนั้นเต็มไปด้วยฝุ่น ฝุ่นในบ้านนั้นเป็นปัจจัยหลักที่กระตุ้นอาการภูมิแพ้ต่อทารกและสมาชิกในครอบครัว ปัจจัยการเกิดภูมิแพ้โดยส่วนใหญ่นั้นมาจากไรฝุ่น แบคทีเรีย ขนสัตว์เลี้ยง🐈 เป็นต้น วันนี้ทางเราได้รวบรวมบริเวณสำคัญในบริเวณบ้านที่คุณแม่ควรใส่ใจในการทำความสะอาด🧹เพื่อลดภาวะภูมิแพ้🤧บริเวณในห้องนอนเตียงนอนและที่นอนเนื่องจากหมอนและตุ๊กตาเป็นแหล่งสะสมของไรฝุ่น คุณแม่ควรซักเครื่องนอน🛏️ อาทิตย์ละ 1 ครั้งและทำการดูดฝุ่นตามปลอกหมอนและผ้าคลุมที่นอนเป็นประจำเฟอร์นิเจอร์ภายในบ้านคุณแม่ควรเลือกใช้เฟอร์นิเจอร์🛋️ ที่ทำความสะอาดได้ง่าย เช่น หนังแท้ และ ไม้ ควรหลีกเลี่ยงการใช้เฟอร์นิเจอร์ที่ทำมาจากเบาะผ้า ใยสังเคราะห์ และกำมะหยี่ เพราะทำความสะอาดได้ยากและยังเป็นแหล่งสะสมฝุ่นซึ่งมีผลต่อโรคภูมิแพ้เป็นอย่างยิ่งของใช้และของเล่นของลูกทุกครั้งหลังจากลูกเลิกใช้ของเล่น🎮 คุณแม่ควรทำความสะอาดด้วยผลิตภัณฑ์ทำความสะอาดของเล่นและของใช้เด็กแล้วเก็บใส่กล่องให้มิดชิดบริเวณในห้องครัวตู้เย็นและตู้เก็บถ้วยจานคุณแม่ควรเช็ดทำความสะอาดตู้เย็นบ่อยๆ และหมั่นเช็ควันหมดอายุของวัตถุดิบในตู้เย็น หากมีสินค้าหมดอายุให้รีบนำออกทันที เนื่องจากเป็นแหล่งสะสมของเชื้อรา🦠 ที่ทำให้เกิดอาการท้องร่วงได้โซนการทำอาหารคุณแม่ควรรีบทำความสะอาดเตาปรุงอาหารให้เรียบร้อยทุกครั้งหลังใช้งานเสร็จและหมั่นเช็ดเครื่องดูดควัน เพื่อทำการระบายกลิ่นควันจากการทำอาหาร👩‍🍳กำจัดเศษอาหารคุณแม่ควรกำจัดเศษอาหารเหลือหลังทานเสร็จทุกครั้งในถังขยะที่มีฝาปิดมิดชิด ทำการแยกชนิดของขยะและนำขยะออกไปทิ้งทุกวัน เพื่อไม่ให้มีเศษอาหารตกค้าง เพราะอาจเป็นแหล่งของหนู🐀 และแมลงสาบได้บริเวณห้องน้ำติดตั้งพัดลมระบายอากาศห้องน้ำการติดตั้งพัดลมระบายอากาศในห้องน้ำนั้นมีความสำคัญอย่างมาก เนื่องจากพัดลมระบายอากาศนั้นสามารถช่วยลดความอับชื้น ซึ่งเป็นบ่อเกิดของแบคทีเรีย🦠หลีกเลี่ยงการติดวอลเปเปอร์การติดวอลเปเปอร์🎑 นั้นทำให้ห้องน้ำดูกว้างและบรรยากาศดี แต่ก็เป็นสาเหตุหลักของการเกิดเชื้อรา หากคุณแม่ไม่ได้เลือกใช้วอลเปเปอร์ที่เป็นวัสดุกันเชื้อราขยันทำความสะอาดสุขภัณฑ์คุณแม่ควรหมั่นทำความสะอาดห้องน้ำและสุขภัณฑ์ในห้องน้ำ🛀 เป็นประจำด้วยน้ำยาทำความสะอาดที่ฆ่าเชื้อราและคราบฝังลึกได้อย่างมีประสิทธิภาพ     เพียงคุณแม่ใส่ใจและหมั่นดูแลบริเวณภายในบ้าน🏠ให้สะอาด ปลอดภัยตามสุขอนามัย ก็สามารถช่วยลดปัจจัยที่มีผลต่อการเกิดโรคภูมิแพ้ได้เป็นอย่างมากทีเดียวค่ะ